Bert (odmiana erne)

Erne wymaga przeskoczenia wokół lub obok słupka po własnej stronie kortu. Bert to jego deblowy kuzyn: jeden partner przecina całkowicie przed drugim — przechodząc na przykład z lewej strony do słupka po prawej — by zaatakować piłkę, która zdryfowała szeroko. Ponieważ bert wymaga przecięcia pełnej szerokości kortu, wymaga wyjątkowej komunikacji i zaangażowania od obu partnerów. Partner, który zostaje, musi pokryć całą opuszczoną połowę kortu, a oboje muszą wcześniej zapowiedzieć manewr. Wykonany czysto, jest jednym z najbardziej widowiskowych zagrań w deblowym pickleballu.

Bert wymaga jeszcze wyższego poziomu zaufania partnerskiego niż erne, ponieważ obejmuje przecięcie jednego zawodnika przed drugim — fizyczne zaangażowanie, które chwilowo usuwa obu zawodników z ich przypisanej strony. Pozostający partner musi oprzeć się instynktowi poruszenia się w stronę piłki i zamiast tego stanowczo utrzymać opuszczoną stronę, ufając, że zawodnik wykonujący bert dokończy zagranie. Każde wahanie pozostającego partnera tworzy lukę, którą czujny przeciwnik może wykorzystać wzdłuż linii.

Bert jest najbardziej opłacalny, gdy piłka zdryfowała szeroko na stronę przeciwną do zawodnika wykonującego bert — ściągnięcie go w poprzek kortu tworzy prawdziwą przewagę kątową, a nie tylko widowiskowy ruch. Gdy zawodnik wykonujący bert dociera do słupka, musi skontaktować piłkę poza strefą kitchen i wylądować poza kitchen po kontakcie. Strefa lądowania jest najczęściej pomijaną zasadą w próbach berta: zawodnicy, którzy skaczą w poprzek kortu, czasem lądują wewnątrz kitchen, powodując faul, nawet jeśli uderzenie było zwycięskie.