Wolej z rotacją (roll volley)

Roll volley plasuje się między delikatnym dinkiem a płaskim speed-upem: niesie więcej impetu niż dink, ale opada szybciej niż płaski drive, lądując na niewygodnej wysokości połowy łydki przeciwnika. Wykonywany ruchem paletki od dołu do góry i mocnym nadgarstkiem, uderzenie tworzy topspin, który sprawia, że piłka szybko opada po przejściu nad siatką. Jest szczególnie skuteczny na przekątną, gdzie siatka jest niższa, a przekątna długość kortu daje piłce więcej miejsca, by opaść w kitchen.

Roll volley jest najskuteczniejszy, gdy kierowany jest na przekątną, gdzie niższy środek siatki daje więcej marginesu, a przekątna długość kortu daje topspinowi więcej czasu, by zadziałać. Roll volley wzdłuż linii musi nieść dodatkowy impet, ponieważ kort jest krótszy, a siatka nieco wyższa przy słupku. Nauka rollowania w obu kierunkach — i maskowanie roll volleya jako płaskiego punch volleya poprzez utrzymywanie tego samego wczesnego przygotowania — to coś, co czyni go groźną bronią.

Częstym błędem jest przekręcenie — tak duży ruch od dołu do góry, że piłka wybija się zbyt wysoko i staje się atakowalna. Idealny roll volley ledwie mija siatkę i opada w kitchen na wysokości kolana lub poniżej. Ćwiczenie na konkretnych wysokościach przelotu nad siatką — od piętnastu do trzydziestu centymetrów — kalibruje wyczucie właściwego stosunku spinu do impetu.