Bunt ciągniony

Różni się od sacrifice intencją, pracą nóg i wyczuciem czasu. Buntująca sacrifice ustawia się wcześnie, ewidentnie buntuje i próbuje przesunąć biegaczkę kosztem outa. Odbijająca ukrywa to do ostatniego możliwego momentu, już porusza się przy kontakcie i w pełni zamierza być bezpieczna na pierwszej. Nazwa opisuje sposób, w jaki pałka jest ciągnięta przez strefę, gdy odbijająca porusza się w stronę pierwszej, wlokąc się nieco za ciałem, zamiast być posadowioną i stacjonarną.

Leworęczne odbijające mają strukturalną przewagę: ich postawa już jest zwrócona do linii pierwszej bazy, więc pierwszy krok crossover może zacząć się przed kontaktem bez krzyżowania główki pałki. Ta odbijająca jest zwykle o pół kroku do dwóch trzecich kroku bliżej pierwszej, zanim pałka dotknie piłki, niż praworęczna, która musi obrócić się później. Na 18-metrowej linii bazowej ten start oznacza, że biegaczka 2,6-sekundowa pokonuje rzuty, których nie pokona biegaczka 2,8-sekundowa, co czyni to prawdziwą próbą uderzenia, a nie marginalną.

To broń taktyczna, nie tylko technika odbijania. Gdy defensywa wie, że slapperka może to wykonać, trzeciobazowa musi wpełzać przed pitchem — a w momencie, gdy to robi, cała lewa strona jest poza pozycją. Dobrze wyczasowany pełny swing przez tę opuszczoną ziemię zamienia presję w uderzenie na dodatkowe bazy. Nie musi działać za każdym razem; sama groźba porusza defensywę przy każdym pitchu.