Pozycjonowanie na korcie

Optymalne pozycjonowanie na korcie jest dynamiczne — zmienia się po każdym uderzeniu w zależności od tego, gdzie trafiono piłkę, gdzie znajduje się przeciwnik i jakie uderzenie najprawdopodobniej zagra. Ogólna zasada to podział na pół dwóch najlepszych kątów przeciwnika: stanie na linii dzielącej najszerszą odpowiedź crosscourt i najszerszą odpowiedź down-the-line z jego obecnej pozycji. Przeciwko przeciwnikowi przy linii końcowej uderzającemu ze środka, broniący stoi przy lub blisko środkowego oznaczenia linii końcowej. Po uderzeniu, które wyciąga przeciwnika szeroko, broniący przesuwa się w stronę otwartej strony kortu. Przy siatce zawodnik ustawia się tuż za taśmą siatki i śledzi punkt kontaktu przeciwnika za pomocą split stepu. Słabe pozycjonowanie jest często prawdziwą przyczyną uderzeń, które wyglądają na błędy zamachu — zawodnik dotarł pospiesznie lub niezrównoważony.

Głębokość pozycji przy linii końcowej to często pomijany wymiar pozycjonowania na korcie. Stanie zbyt blisko linii końcowej skraca czas reakcji na szybko trafione piłki i zmusza zawodnika do uderzania wysoko odbijającego topspinu w niewygodnym punkcie kontaktu na wysokości barku. Stanie zbyt daleko za linią końcową pozwala przeciwnikowi bezpiecznie lądować krótsze piłki (wewnątrz pola serwisowego), które są zbyt odległe, by je zaatakować, i muszą być odbierane defensywnie. Optymalna głębokość przy linii końcowej to zwykle 1–2 metry za linią końcową dla większości wymian na mączce i kortach twardych o średniej szybkości, dostosowywana do przodu, gdy przeciwnik uderza krótko, i do tyłu przy odbieraniu ciężkiego topspinu.

Pozycjonowanie to zmienna taktyczna najbardziej widoczna dla zewnętrznego obserwatora, ale najmniej świadoma dla samego zawodnika rywalizującego. Rekreacyjni zawodnicy, którzy nagrywają swoją grę meczową, są często zaszokowani, jak często stoją w pozycjach, które z perspektywy czasu wydają się oczywiście błędne — zbyt szeroko, zbyt blisko, zbyt głęboko, nie wracając na pozycję. Rozwinięcie świadomości pozycjonowania wymaga celowej uwagi podczas treningu: po każdym uderzeniu świadomie zapytaj, gdzie jest optymalna pozycja powrotu, zanim się tam przemieścisz. Z czasem ta celowa praktyka staje się automatyczna, a zawodnik zaczyna instynktownie wracać do taktycznie inteligentnych pozycji, zamiast domyślnie wybierać absolutny środek za każdym razem.