Hook

Hook to lustrzane odbicie slice'a: twarz kija jest zamknięta względem toru w momencie uderzenia, nadając sidespin z prawej do lewej u praworęcznego gracza. Piłka może startować na prawo od celu (jeśli twarz jest wciąż otwarta względem linii celu, ale zamknięta względem toru) lub na lewo od celu (jeśli twarz jest też zamknięta względem linii celu), a następnie w obu przypadkach gwałtownie zakrzywia się w lewo. To, co odróżnia hooka od draw, to wielkość różnicy face-to-path: draw wiąże się ze skromną ujemną wartością face-to-path (około −3° do −6°), podczas gdy hook wiąże się z większą różnicą (−8° lub więcej), która daje niekontrolowany, nisko lecący lot piłki nurkujący w lewo.

Trzy najczęstsze przyczyny hooka to: (1) zbyt mocny chwyt, gdzie obie dłonie są obrócone zbyt daleko od celu, a twarz kija jest strukturalnie zamknięta w momencie uderzenia; (2) nadmiernie tor z wewnątrz na zewnątrz, gdzie kij podchodzi tak bardzo od wewnątrz, że nawet stosunkowo kwadratowa twarz kija jest zamknięta względem toru; oraz (3) wczesne lub nadmiernie agresywne uwolnienie dłoni, gdzie przedramiona rotują, a twarz kija zamyka się, zanim kij osiągnie dół łuku. U wprawnych zawodników hook pod presją często sygnalizuje, że dolna część ciała się zatrzymała — kiedy biodra przestają rotować w trakcie uderzenia, dłonie je doganiają i nadmiernie rotują, gwałtownie zamykając twarz kija.

Hooki bywają problemem dla zawodników, którzy ciężko pracowali nad naprawą slice'a. Poprawka na slice'a (wzmocnienie chwytu, sprowadzenie toru bardziej z wewnątrz na zewnątrz) może zostać przesadzona, tworząc hooka jako nowe pudło. Rozwiązaniem rzadko jest cofnięcie całego postępu, lecz raczej znalezienie równowagi — chwytu, toru i wzorca uwolnienia, które dają kontrolowany draw, a nie poważny hook. Monitorowanie face-to-path na monitorze uruchomienia pozwala precyzyjnie skalibrować tę równowagę: draw przy −3° do −5° face-to-path to okno docelowe; przy −9° lub gorzej to już hook.