Splątanie piłki (shank)

Splątanie to jedno z najbardziej rozdrażniających nieudanych trafień w tenisie, bo wynikający z niego lot piłki jest niemal niemożliwy do przewidzenia — splątana piłka może polecieć na bok, prosto w górę lub bezpośrednio w boczne ogrodzenie. Dzieje się, gdy punkt kontaktu dryfuje na tyle daleko od zamierzonego miejsca na strunach, że piłka trafia zamiast tego w ramę lub obszar szyjki. Najczęstszą podstawową przyczyną jest spóźniony lub pospieszny punkt kontaktu połączony z torem zamachu wciąż się dostosowującym w momencie uderzenia, więc powierzchnia rakiety nie jest ani prostopadła, ani stabilna, gdy dociera piłka.

Splątania skupiają się wokół konkretnych sytuacji: piłek nadlatujących szybciej lub z większą rotacją niż oczekiwano, niewygodnych piłek na średniej wysokości między pasem a barkiem oraz każdego uderzenia, przy którym zawodnik sięga lub jest niezrównoważony. Ponieważ splątanie to fundamentalnie porażka odstępu i wyczucia czasu, a nie kształtu zamachu, naprawa rzadko polega na korekcie zamachu — to odzyskanie stabilnej, powtarzalnej strefy kontaktu przez lepszą pracę nóg i wcześniejsze przygotowanie. Utrzymujące się splątywanie pod presją to często oznaka, że praca nóg zawodnika załamuje się, zanim załamie się jego zamach.