Wibrastop

Wibrastop jest wplatany w struny poprzeczne blisko dołu główki i tłumi wysokoczęstotliwościowe oscylacje strun po kontakcie, produkując niższy „stuk" zamiast metalicznego „pisku". Wbrew powszechnemu przekonaniu, badania konsekwentnie pokazują, że wibrastopy nie zmniejszają wibracji przechodzących przez uchwyt do ramienia — te są przenoszone na częstotliwościach poniżej tych, którymi zajmuje się gumowe urządzenie. Wpływają na wyczucie i dźwięk, ale nie na zdrowie ramienia. Zawodnicy preferujący cichszy, bardziej stłumiony dźwięk często ich używają; inni uważają, że zakłócają informację zwrotną o jakości kontaktu. Wibrastopy są legalne w rywalizacji i są jednym z najczęstszych (i najbardziej kosmetycznie personalizowanych) akcesoriów rakiety. Ich wpływ na rzeczywistą wydajność czy biomechanikę jest znikomy.

Nauka stojąca za tym, dlaczego wibrastopy nie chronią ramienia, jest prosta. Wibracje szkodliwe dla ramienia w tenisie przemieszczają się przez uchwyt rakiety na częstotliwościach poniżej 100 Hz — zakres związany z odczuwalnym wstrząsem i utrzymującą się wibracją obciążającą łokieć. Wibracje strun (dźwięk „pisku") występują na częstotliwościach powyżej 500 Hz. Wibrastopy są zaprojektowane tak, by wchodzić w interakcję tylko z wibracjami strun w wysokiej częstotliwości, dlatego wpływają na dźwięk i krótkotrwałe odczucie „brzęczenia" strun, ale nie na niższej częstotliwości wstrząs przenoszony przez chwyt do ramienia. Wiele recenzowanych badań nie stwierdziło znaczącej redukcji częstotliwości ani amplitudy wibracji uchwytu przy użyciu wibrastopu.

Wybór używania wibrastopu sprowadza się całkowicie do osobistej preferencji dźwięku i wyczucia. Niektórzy zawodnicy uważają, że stłumiony stuk wytłumionego pola naciągu łatwiej im się skoncentrować, bo usuwa rozpraszający hałas dźwiękowy. Inni preferują wyraźny pisk gołych strun, bo daje im słuchową informację zwrotną o jakości kontaktu — wycentrowane, proste uderzenie brzmi inaczej niż nieśrodkowe, a to rozróżnienie dźwiękowe pomaga im się samodzielnie korygować. Żadna preferencja nie ma znaczenia dla wydajności; obie są uzasadnionymi preferencjami sensorycznymi, które czynią grę przyjemniejszą dla danej osoby.