Struna poliestrowa

Struny poliestrowe stały się standardem w tenisie profesjonalnym w latach 90., gdy rywale Pete'a Samprasa odkryli, że mogą generować ciężki topspin, zachowując kontrolę pola naciągu. Kluczowe właściwości to sztywność (niska elastyczność), która daje gęsty efekt snap-back wgryzający się w piłkę i produkujący topspin, oraz trwałość, wytrzymująca utrzymujące się tarcie od zawodników kręcących topspin. Wady są istotne: poliester szybko traci naciąg (często 10–15% w pierwszych 24 godzinach), zmniejszając swoje właściwości wydajnościowe, i przekazuje znacznie więcej wstrząsu i wibracji do łokcia i barku niż miększe struny. Zawodnikom z kontuzjami ramienia często zaleca się unikać poly lub używać go tylko jako struny poprzecznej w hybrydowym zestawie z naturalnym jelitem jako strunami głównymi. Pełne zestawy poliestrowe są najbardziej odpowiednie dla młodych, fizycznie krzepkich zawodników, którzy uderzają wystarczająco szybko, by aktywować mechanizm snap-back.

Sztywność poliestru to jednocześnie jego siła i największe ryzyko. Sztywne struny przekazują wstrząs efektywniej do ramy i przez uchwyt do ramienia — właściwość, która nie stwarza problemu dla 20-latka uderzającego 1000 piłek tygodniowo, ale może zaostrzyć zapalenie nadkłykcia bocznego (łokieć tenisisty) u starszych rekreacyjnych zawodników, którzy już mają zmniejszoną elastyczność ścięgien. Problem obciążenia ramienia pogłębia się, gdy poliester jest naciągnięty mocno, co dodatkowo zwiększa sztywność i przekazywanie wstrząsu. Zawodnicy, u których rozwijają się problemy z ramieniem przy pełnym poliestrze i wysokim naciągu, mogą często całkowicie rozwiązać problem, przechodząc na hybrydę przy niższym naciągu — bez zmiany techniki.

Struna poliestrowa wymaga bardziej zdyscyplinowanej konserwacji niż inne typy strun, bo jej okno wydajności jest krótsze. Choć struny poly są trwałe i rzadko pękają przed 20–30 godzinami gry, tracą naciąg i elastyczność znacznie szybciej — struna poly, która była w ramie przez trzy miesiące, gra jak martwa struna niezależnie od tego, ile piłek nią uderzono. Wydajność, jakiej doświadczają zawodnicy przy pierwszym naciągnięciu poly — ostre wyczucie, dobra rotacja, wyraźna informacja zwrotna od piłki — znacząco się pogarsza do drugiego miesiąca, nawet u rzadko grających zawodników. Dlatego świadomość konserwacji struny jest tak samo ważna jak wybór struny: najlepiej dobrana struna grana zbyt długo działa gorzej niż przeciętna struna grana świeżo.