Kwerdas na Polyester

Naging standard ang polyester string sa propesyonal na tennis mula 1990s matapos natuklasan ng mga kalaban ni Pete Sampras na kaya nilang bumuo ng mabigat na topspin habang pinapanatili ang kontrol ng string-bed. Ang mga pangunahing katangian ay ang tigas (mababang elasticity), na nagbibigay ng isang siksik na snap-back na epekto na kumakagat sa bola at bumubuo ng topspin, at ang durability, na kayang tiisin ang patuloy na friction ng mga topspin swinger. Malaki ang mga kahinaan: mabilis na nawawala ng tension ang polyester (madalas 10-15% sa unang 24 oras), na binabawasan ang mga katangian ng performance nito, at naghahatid ito ng makabuluhang mas maraming shock at vibration sa siko at balikat kaysa sa mas malambot na string. Kadalasang pinapayuhan ang mga manlalaro na may injury sa braso na iwasan ang poly o gamitin ito lang bilang cross string sa isang hybrid setup na may natural gut na main strings. Ang buong polyester na setup ay pinaka-angkop para sa mga bata, physically matibay na manlalaro na kayang mag-swing nang mabilis para i-activate ang snap-back na mekanismo.

Ang tigas ng polyester ay parehong pinakalakas at pinakamalaking panganib nito. Ang matigas na string ay mas mahusay na naghahatid ng shock sa frame at sa pamamagitan ng hawakan patungo sa braso — isang katangian na hindi lumilikha ng problema para sa isang 20-taong-gulang na tumatama ng 1000 bola kada linggo ngunit maaaring lumala ang lateral epicondylitis (tennis elbow) sa mas matatandang recreational player na mayroon nang binawasang elasticity ng tendon. Lumalala ang problema sa braso kapag naka-string ang polyester sa mataas na tension, na dagdag pang nagpapataas ng tigas at paghahatid ng shock. Ang mga manlalaro na nagkaroon ng problema sa braso habang gumagamit ng buong polyester sa mataas na tension ay kadalasang malulutas nila ang problema nang ganap sa pamamagitan ng paglipat sa isang hybrid sa mas mababang tension — nang hindi binabago ang teknik nila.

Nangangailangan ang polyester string ng mas disiplinadong maintenance kaysa sa ibang uri ng string dahil mas maikli ang performance window nito. Bagama't matibay ang mga poly string at bihirang napapatid bago pa umabot sa 20-30 oras ng paglalaro, mas mabilis na nawawala ang tension at elasticity nila — ang isang poly string na nasa frame nang tatlong buwan ay naglalaro na parang isang patay na string anuman ang bilang ng bola na natamaan nito. Ang performance na naranasan ng mga manlalaro noong unang na-string sila gamit ang poly — matalim na pakiramdam, magandang spin, malinaw na feedback ng bola — ay bumababa nang makabuluhan sa ikalawang buwan kahit para sa mga bihirang naglalarong manlalaro. Kaya naman kasinghalaga ng kamalayan sa maintenance ng string ang seleksyon ng string: ang pinakamahusay na napiling string na masyadong matagal ginamit ay mas mahina ang performance kaysa sa isang average na string na sariwa.