Yer Topu ile Fly Ball Eğilimi

Yer topu oranı ve line drive oranı, her biri bir vurucunun sonuçlarının bir dilimini tanımlar; eğilim ise bir vurucunun genel swing-düzlemi eğilimini karakterize etmek için tam dağılıma birlikte bakar. Yer topları fly ball'larını fazlasıyla aşan bir vurucu, kabaca eşit bir bölünmesi olan ya da ağırlıklı olarak fly ball'lara kayan birinden farklı bir mekanik hikaye anlatır ve bu genel şekil, genellikle tek başına bakılan herhangi bir tek orandan daha tanısaldır — iki vurucu, kalan vurulan toplarında çok farklı yer topu-fly ball oranlarına sahip olsalar bile aynı line drive oranını paylaşabilir.

Eğilim öncelikle ortalama atak açısı ve tutarlılığı tarafından yönlendirilir. Barrel'ı tutarlı bir şekilde hafif negatif ya da düz bir açıyla varan bir vurucu ağırlıklı olarak yer toplarına kayar; barrel'ı tutarlı bir şekilde dik varan biri ise fly ball'lara ve pop-up'lara kayar. Atak açısında swing'den swing'e geniş değişkenliği olan bir vurucu, her iki yönde de net bir eğilim yerine dağınık, tutarsız bir profil üretir; bu da kendi başına mekanik tekrarlanabilirlik hakkında yararlı tanısal bilgidir.

Eğilim her iki yönde de doğası gereği iyi ya da kötü değildir — tüm sahayı kullanan temas odaklı bir vurucu, bir kaydırmayı yenmek için kasıtlı olarak daha düz, yer topu dostu bir profili tercih edebilir; bir güç vurucusunun fly ball'lara kayan profili ise üretken, düzlemde bir atak açısıyla tutarlıdır (ama kanıtı değildir). Eğilimi hard-hit oranı ve line drive oranıyla birlikte okumak, tek başına herhangi bir sayıdan çok daha eksiksiz bir resim verir.