Flop Vuruşu

Flop vuruşu, maksimum havada kalma süresi ve minimum yuvarlanma üreten yüksek yörüngeli, yumuşak inişli bir wedge vuruşudur — top çok yükseğe uçar, yumuşakça iner ve az ya da hiç yuvarlanmadan hızla durur. Topun bir tehlikeyi veya bayrağa yakın bir fringe'i geçmesi ve indiği yere yakın durması gereken durumlarda kullanılır: bir bunker kenarına sıkışmış bir bayrak, yeşile yakın derin roughtan bir vuruş, veya deliğe giden tek doğrudan çizginin bir engelin üzerinden olduğu bir durum. Flop vuruşu yüksek risklidir ve önemli pratik gerektirir — yalnızca lie ve durum taahhüdü haklı çıkardığında denenmelidir.

Flop vuruşunun tekniği, kulübü kavramadan önce dramatik şekilde açmayı (sadece kavradıktan sonra bilekleri döndürmek değil), duruşu genişletmeyi, hafifçe daha alçak çömelmeyi, topu duruşta öne oynamayı ve çok yüksek bir follow-through ile tam, agresif bir swing yapmayı içerir. Açılan yüzün aşırı loftu yüksek yörüngeyi üretirken, vuruş anı boyunca hızlanma topu durduran spin'i yaratır. En yaygın hata yavaşlamadır — vuruş nazik, yumuşak bir swing gerektirmesi gerekiyormuş gibi görünür ve hissettirir, oysa gerçekte kum, rough veya çim içinden kararlı, hızlanan bir swing gerektirir.

Flop vuruşunun temel riski temas kalitesi bağımlılığıdır: vuruş tüylü roughtaki iyi lie'lerden mükemmel çalışır, ama sıkı lie'lerden (ön kenarın bounce devreye girmeden topu yakalayabildiği), ıslak koşullardan (kulübün kazabildiği) ve sert lie'lerden (bounce'un çimden öngörülemez şekilde sektiği) son derece zordur. Flop vuruşlarıyla ünlü Phil Mickelson, tur seviyesinde bile ne zaman deneyeceği konusunda çok seçicidir. Rekreasyonel golfçüler için, durum kesinlikle flop'u gerektirmedikçe chip-and-run veya standart bir pitch neredeyse her zaman daha yüksek olasılıklı bir vuruştur.