Baş Üstü Vuruş / Smaç

Overhead, bir lob'a cevaptır: rakip file oyuncusunun kafasının üzerinden bir topu süzdürmeye çalışır ve file oyuncusu bir servis hareketini yansıtan yüksek-temaslı bir vuruşla karşılık verir. En kritik unsurlar erken hazırlık (lob'u okuduktan hemen sonra omuzları döndürün ve raketi yukarı getirin), baskın olmayan elle yukarı işaret ederek topu takip etmek ve topun arkasına düşmesine izin vermek yerine onun altına konumlanmaktır. Temas, kol tamamen uzatılmış olarak ulaşılabilecek en yüksek noktada olmalıdır. Swing, hız ve aşağı açı üreterek temas boyunca pronasyon yapar. Yaygın bir hata çok erken veya çok ileri zıplamak, overhead'i vücuda çok yakın almaktır. Çoğu overhead bir köşeye derin veya rakibin ayaklarına hedeflenir.

Overhead için konumlandırma, vuruşun en az tatbik edilen unsurudur. Oyuncular genellikle lob'u okur ve raket kollarını yukarı hareket ettirir ama ayaklarını hareket ettiremez, top omuzlarının gerisindeyken varır — tam bir swing üretmek için mümkün olan en zor pozisyon. Doğru ayak işi, raket-olmayan eli boyunca sürekli topa işaret ederek yanal adımlar veya bir pivot-ve-koşu kullanan hızlı bir geri çekilmedir. İşaret eden el süs değildir: görsel takibi vücut pozisyonuyla senkronize eder, swing anında topun altında bitirmeyi çok daha kolay yapar.

Bir lob'un ne zaman sekmesine izin verileceğine karşı onu havada alma kararı, derinlik ve spin hakkında yargı gerektirir. Derin, yüksek bir savunma lob'unun bazen sekmesine izin verilmesi daha iyidir, böylece oyuncu daha fazla geri çekilebilir ve daha rahat bir temas yüksekliği kurabilir. Ancak saldırgan bir topspin lob, mümkünse havada alınmalıdır — sektikten sonra, topspin ivmesi toparlanmayı çok zorlaştırır. Erişim içindeki kısa veya orta-derinlikteki lob'lara karşı, havadaki overhead neredeyse her zaman tercih edilir: puanı daha hızlı kapatır ve top havadayken rakibin yeniden konumlanmasını önler.