Lunging (odbijanie)

Dobry krok i ładowanie utrzymują masę zbalansowaną po tylnej stronie, aż sam swing wystrzeli biodra do przodu. Lunging zrywa tę sekwencję: przednia stopa ląduje twardo, a masa ciała pcha się do przodu, zanim swing faktycznie się rozpocznie, przez co przy kontakcie nie zostaje nic, przeciwko czemu można by rotować. Biodra i tułów, zamiast eksplodować otwarciem z zmagazynowaną energią sprężystą, są już wyczerpane pochłanianiem upadku masy ciała do przodu.

Lunging jest często nawykiem zgadywania, a nie czystym problemem wyczucia czasu — pałkarz przewidujący wolniejszy pitch lub po prostu spięty przeciwko mocnemu miotaczowi angażuje się wcześnie, zamiast zaufać swojemu normalnemu rytmowi ładowania i kroku. Ponieważ przednia strona jest już zapadnięta do przodu w momencie kontaktu, swingi z lungingiem są też wyjątkowo podatne na dobre rzuty wolniejsze, ponieważ nie ma możliwości korekty, gdy masa już się zaangażowała.

Poprawka opiera się bardziej na rytmie niż na mechanice: przywrócenie ładowania, które wyzwala się na podstawie delivery miotacza, a nie napięcia czy zgadywania, tak by krok lądował na czas, a nie wcześnie, utrzymując tylną stronę załadowaną, aż zapadnie faktyczna decyzja o swingu.