Miotanie zawodnika pola (position player pitching)
Also known as: position player pitching, zawodnik pola na górce, infielder miotający przy dużej różnicy, kiedy zawodnik pola może miotać, przepis o miotaniu zawodnika pola
Position player pitching to sytuacja, gdy w meczu miota zawodnik niebędący miotaczem, na przykład infielder lub łapacz. W MLB jest to dozwolone tylko w dogrywce, gdy drużyna przegrywa 8 lub więcej punktami, albo gdy prowadzi 10 lub więcej w dziewiątej zmianie.
W jednostronnym meczu menedżer może nie chcieć zużywać prawdziwego miotacza. Wysłanie zawodnika pola na górkę oszczędza bullpen na zacięte mecze. Tacy zawodnicy zwykle rzucają miękkie, wolne pitche i po prostu próbują trafić w płytę.
MLB ogranicza, kiedy to może się zdarzyć. Zgodnie z przepisem 4.03(c) każdy klub przed meczem zgłasza każdego zawodnika jako miotacza, zawodnika pola lub zawodnika dwustronnego. Zawodnik pola może miotać dopiero po dziewiątej zmianie meczu z dogrywką. Może też miotać, gdy jego drużyna przegrywa 8 lub więcej punktami. Albo gdy jego drużyna wygrywa 10 lub więcej punktami w dziewiątej zmianie, gdy wchodzi do gry. Kluby mogą zgłosić do 13 miotaczy do 31 sierpnia i do 14 od 1 września.
Ligi młodzieżowe i amatorskie działają inaczej. Wielu zawodników miota i gra w polu, a każdy, kto miota, powinien przestrzegać wytycznych o liczbie pitchów i odpoczynku. W tych ligach użycie innego zawodnika na górce to zwykła głębia miotania, a nie taktyka przy dużej różnicy.
Tips by skill level
Jeśli zobaczysz infieldera rzucającego wolne strike'i w dużym blowout w MLB, drużyna oszczędza swoich prawdziwych miotaczy na inny dzień.
Example
Przy przegranej dziewięcioma punktami w ósmej zmianie menedżer wysyła na górkę swojego uniwersalnego infieldera. Rzuca wolne strike'i i robi trzy auty, a bullpen zostaje wypoczęty.
Why it matters
Użycie zawodnika pola przy dużej różnicy chroni zmęczonych reliefów na następny zacięty mecz. Znajomość ograniczeń wyjaśnia, dlaczego zdarza się to tylko przy określonych wynikach i zmianach.
Common mistakes
- Myślenie, że menedżer MLB może użyć zawodnika pola do miotania w dowolnym momencie.
- Oczekiwanie, że zawodnik pola będzie rzucał mocno na górce.
- Zapominanie, że wytyczne o liczbie pitchów nadal dotyczą młodych zawodników, którzy miotają.
Frequently asked questions
Kiedy zawodnik pola może miotać w MLB?
Zgodnie z przepisem 4.03(c) po dziewiątej zmianie meczu z dogrywką, gdy jego drużyna przegrywa 8 lub więcej punktami albo prowadzi 10 lub więcej w dziewiątej.
Dlaczego zawodnicy pola miotają przy dużej różnicy?
Żeby oszczędzić prawdziwych miotaczy drużyny. Użycie reliefa w jednostronnym meczu może zostawić go zmęczonym na następny zacięty.
Sources
Related terms
- Zawodnik dwukierunkowyZawodnik dwukierunkowy to ktoś, kto zarówno miota, jak i gra na pozycji (lub regularnie odbija) na konkurencyjnym poziomie, zamiast specjalizować się w jednej roli.
- Closer i role w bullpenie (setup man, long reliever)Role w bullpenie opisują, jak drużyna używa miotaczy zmiennych. Closer zdobywa ostatnie auty w wyrównanym meczu. Setup man rzuca tuż przed nim. Middle relieverzy pokrywają środkowe inningi, a long reliever może rzucać kilka inningów naraz.
- Limit liczby pitchówLimit liczby pitchów to maksymalna liczba pitchów, jaką zawodnikowi wolno rzucić w jednym meczu lub występie, ustalona przez zasady ligi na podstawie wieku, zwykle połączona z wymaganymi dniami odpoczynku przed kolejnym miotaniem.
- Rzut eephus (lob)Eephus to bardzo wolny, wysoko łukowany pitch rzucany z minimalną prędkością ramienia — często 48–64 km/h wolniejszy od fastballa — zaprojektowany czysto po to, by zaburzyć wyczucie czasu pałkarza ekstremalną zmianą tempa.
Available in other languages
Related guides & benchmarks
Ready to work on your own swing?
This term is background, not something video measures. Film one swing to find the one thing to work on first — free to start.