Przewidywanie i czas reakcji

Czas reakcji — jak szybko zawodnik odpowiada, gdy kierunek piłki jest już widoczny — to tylko część pokrycia kortu, i to trudniejsza połowa do znaczącej poprawy przez trening. Przewidywanie to druga połowa: odczytywanie sygnałów pojawiających się, zanim kierunek piłki stanie się oczywisty, takich jak chwyt przeciwnika, obrót barku, przygotowanie rakiety i pozycja na korcie, by zacząć poruszać się o ułamek sekundy wcześniej, niż pozwoliłaby czysta reakcja. Elitarni zawodnicy konsekwentnie przewyższają rekreacyjnych w efektywnym pokryciu kortu nie dlatego, że ich surowy czas reakcji jest dramatycznie szybszy, ale dlatego, że przewidują dokładniej, więc potrzebują mniej surowej prędkości reakcji, by dotrzeć na czas.

Przewidywanie buduje się przez ekspozycję na wzorce — rozpoznawanie, że dany chwyt lub przygotowanie przeciwnika zwykle poprzedza dany kierunek uderzenia — a nie przez ogólne ćwiczenia refleksu. Zawodnicy, którzy obserwują tylko piłkę, a nie przygotowanie rakiety przeciwnika i sygnały ciała, polegają całkowicie na czasie reakcji i rezygnują z dostępnej im przewagi przewidywania. Jest to ściśle powiązane z wyczuciem czasu split stepu: split step wyzwolony od kontaktu przeciwnika, poinformowany wcześniejszymi sygnałami przewidywania, produkuje genuinnie szybszy i dokładniejszy pierwszy krok niż ten wyzwolony samą obserwacją piłki.