Forhend inside-out

Forhend inside-out to jedna z najskuteczniejszych broni wzorca gry w tenisie. Poruszając się na stronę bekhendową, by uderzyć forhendem, zawodnik może generować moc ze swojego mocniejszego skrzydła, celując jednocześnie w słabsze skrzydło przeciwnika — bekhend. Uderzenie zwykle leci crosscourt z narożnika bekhendowego zawodnika do narożnika bekhendowego przeciwnika, otwierając kort na wygrywającą piłkę. Wykonanie wymaga szybkiego split stepu, eksplozywnego ruchu bocznego w celu przemieszczenia się, pełnego obrotu barku oraz zamachu przekierowującego piłkę „od wewnątrz na zewnątrz", zamiast wzdłuż naturalnej linii crosscourt. Powrót po forhendzie inside-out jest kluczowy — zawodnik musi szybko wrócić do środka swojej defensywnej pozycji przy linii końcowej.

Kluczem do rzeczywiście skutecznego forhendu inside-out jest kąt przekierowania. Wielu zawodników obiega bekhend, a potem uderza w swoim naturalnym kierunku crosscourt — co w rzeczywistości jest forhendem inside-in, skierowanym w stronę forhendu przeciwnika, a nie bekhendu. Prawdziwy inside-out wymaga świadomego przekierowania toru zamachu z prawa na lewo (dla praworęcznego zawodnika), zamieniając piłkę nadlatującą z prawej strony w odpowiedź lecącą na prawą stronę kortu przeciwnika. To odczucie na początku jest nieintuicyjne, ale staje się naturalne dzięki wzorcowanej praktyce.

Forhend inside-out działa najlepiej jako część sekwencji taktycznej, a nie jako samodzielne uderzenie. Klasycznym przygotowaniem jest serwis szeroki na kort deuce, który ściąga przeciwnika poza kort, a następnie forhend inside-out w odsłonięty narożnik bekhendowy. Alternatywnie, głęboki crosscourtowy bekhend, który przypina przeciwnika za linią końcową, tworzy piłkę, którą można obiec. Gdy wzorzec inside-out jest już ustalony, przejście na forhend inside-in (to samo przygotowanie, ale w kierunku narożnika forhendowego) staje się potężną odmianą, bo przeciwnik nie potrafi odczytać kierunku z samego przygotowania.