Otwieranie się przedniego barku

W dobrze zsekwencjonowanym swingu biodra prowadzą rotację, podczas gdy przedni bark i głowa pozostają relatywnie zamknięte i stabilne, śledząc piłkę do strefy kontaktu, zanim górna część ciała w pełni się otworzy. Gdy przedni bark otwiera się wcześnie, cała górna część ciała — bark, klatka piersiowa i często głowa razem z nią — rotuje w stronę miotacza na długo przed kontaktem, co jednocześnie ściąga oczy z prawdziwego toru piłki i wcześnie ciągnie główkę kija na zewnątrz i poza strefę, zamiast pozwolić jej pracować przez piłkę.

Ten błąd jest szczególnie karzący przeciwko wolniejszym rzutom i pitchom na zewnątrz, ponieważ swing już zaangażował się w rotację w stronę pull, zanim piłka faktycznie dotarła tam, gdzie swing jest wymierzony. Pałkarze „siedzący” na fastballu są szczególnie podatni, ponieważ oczekiwanie prędkości zachęca do wczesnego, agresywnego otwarcia, które dobrze wyczasowany rzut łamiący brutalnie obnaża.

Przyczyna źródłowa jest często problemem sekwencjonowania, a nie elastyczności: przedni bark powinien pozostać cichy, podczas gdy biodra wykonują wstępną pracę rotacyjną, a gdy ta sekwencja się załamuje — często dlatego, że biodra nie poprowadziły wystarczająco wyraźnie — bark i górna część ciała przedwcześnie przejmują rotację, by wygenerować obrót, który powinny były zainicjować biodra.