Wrapping (owijanie kija)

Normalne ładowanie przechyla główkę kija do tyłu, do zwartej pozycji startowej, ustawionej za głową, z dłońmi gotowymi do wystrzelenia. Wrapping doprowadza ten sam ruch za daleko — główka kija obraca się poza stabilny kąt startowy i opada za plecami lub karkiem, często z nadmiernym złamaniem nadgarstka. Z tej nadmiernie obróconej pozycji główka kija ma dodatkowy dystans do pokonania, by zaledwie wrócić do neutralnego kąta startowego, zanim właściwy swing w stronę piłki może się rozpocząć, co pochłania czas dostępny na reakcję na pitch.

Wrapping to częściej problem rytmu niż siły — pałkarze z dużym, efektownym ładowaniem lub przesadnym machaniem kijem często owijają go, nie zdając sobie z tego sprawy, ponieważ ruch wydaje się płynny, mimo że dodaje ukryty krok do swingu. Staje się szczególnie kosztowny przeciwko wysokiej prędkości, gdzie dodatkowy czas potrzebny główce kija na powrót z owinięcia po prostu nie jest dostępny.

Poprawka niemal zawsze polega na zmniejszeniu zakresu ruchu ładowania, a nie na całkowitym wyeliminowaniu rytmu: utrzymanie przechylenia główki kija do tyłu w zwartym, powtarzalnym oknie, tak by swing mógł zaczynać się z tej samej pozycji startowej przy każdym pitchu, niezależnie od prędkości.