Wybór kija

Wybór kija to proces decydowania, którego kija użyć do danego uderzenia — decyzja obejmująca dystans carry, dystans całkowity, wymagania co do trajektorii, warunki wiatrowe, jakość leżenia piłki, poziom pewności siebie oraz ocenę ryzyka. Wydaje się to proste (wybrać kij, który dosięgnie celu), ale wprawni golfiści biorą pod uwagę wiele czynników, które rekreacyjni golfiści często pomijają. Konsekwentnie zły wybór kija — konkretnie niedobieranie kija (użycie kija, który dosięga celu tylko przy idealnym uderzeniu) — to jeden z najczęstszych i najłatwiejszych do skorygowania błędów w rekreacyjnym golfie.

Najbardziej podstawowym błędem przy wyborze kija jest opieranie się na najlepszych, a nie średnich dystansach carry. Golfista, który sporadycznie uderza swoją siódemką na 155 jardów, ale średnio osiąga 140 jardów, powinien traktować 155 jako sporadyczny wyjątek, a nie jako swój standardowy dystans siódemką. Kiedy właściwy kij dla średniego carry sprowadza piłkę do celu, sporadyczny lepszy-niż-średni kontakt ląduje za celem, w zwykle bezpieczniejszym obszarze. Przy niedobieraniu kija dla średniego dystansu wszystko poniżej najlepszego uderzenia zostawia piłkę przed celem — a przed większością greenów zwykle znajdują się przeszkody, rough lub bunkry frontowe.

Wybór kija obejmuje też dopasowanie trajektorii i kształtu uderzenia do konkretnej sytuacji. Chorągiewka za frontowym bunkrem przy sprzyjającym wietrze wymaga kija, który wygodnie przeleci nad bunkrem, a nie tylko dosięgnie flagi przy najlepszym uderzeniu. Leżenie ze zbocza w dół wymaga kija o jeden lub dwa numery krótszego, ponieważ kąt zbocza w dół efektywnie zmniejsza loft kija. Chip-and-run pod wiatr wymaga kija o niższym locie niż zwykle. Te sytuacyjne korekty przekształcają wybór kija z prostego obliczenia dystansu w całościową ocenę, która daje lepsze rezultaty przy bardziej zróżnicowanych uderzeniach.