Latający łokieć (flying elbow)
Also known as: rozchylanie tylnego łokcia, chicken wing (użycie w zamachu w tył)
Latający łokieć to tylny łokieć unoszący się w górę i od ciała w zamachu w tył. Odłącza ręce od rotacji tułowia i często daje zbyt stromy zamach zdominowany przez ręce.
Latający łokieć opisuje tylny łokieć oddzielający się od ciała i unoszący w górę i na zewnątrz w zamachu w tył. Nie pozostaje względnie połączony z tułowiem, gdy barki się obracają. Zamiast obracać się razem, ręce unoszą się nieco niezależnie, odłączone od rotacyjnego silnika tułowia. To często daje zbyt stromą, pionową płaszczyznę zamachu w tył.
Związek latającego łokcia z błędami w zamachu w dół jest znaczący. Zamach w tył zdominowany przez ręce zwykle daje też zamach w dół zdominowany przez ręce. To utrudnia zsekwencjonowanie rotacji ciała przed rękami w transition. Na szczycie zamachu w tył latający tylny łokieć często musi opaść do bardziej połączonej pozycji. Dopiero wtedy zamach w dół może przebiegać sprawnie. To dodaje do zamachu dodatkowy, trudny do zgrania ruch. Golfiści z latającym łokciem często też mają problemy z powtarzalnością. Stopień „latania” może się zmieniać z zamachu na zamach, zmieniając płaszczyznę zamachu, a więc i tor za każdym razem.
Latający łokieć to często nawyk przeniesiony z innych sportów, zwłaszcza ruchów rzutowych. Tam ramię pracujące nieco niezależnie od tułowia jest normalne. Często jest też wynikiem niewystarczającej rotacji barków i tułowia w zamachu w tył. Jeśli ciało nie obraca się dostatecznie, ręce kompensują, unosząc się niezależnie, by osiągnąć pozycję zamachu w tył dającą poczucie pełni. Prostą, powszechnie używaną pomocą treningową jest rękawiczka, nakładka na kij lub mały ręcznik wsunięty pod tylną pachę na początku zamachu. Celem jest utrzymanie go na miejscu przez zamach w tył. Jeśli spadnie, łokieć odleciał.
Example
Golfista, którego tylny łokieć wyraźnie unosi się od żeber w zamachu w tył, tworzy stromą, pionową płaszczyznę, a potem musi wykonać kompensujący ruch w transition, by w ogóle sprowadzić kij do roboczej pozycji zamachu w dół.
Why it matters
Latający łokieć odłącza ręce od rotacji ciała, czyniąc płaszczyznę zamachu w tył niestabilną i dodając kompensujące ruchy w transition. Motion Lab pokazuje, jak zgięte jest twoje tylne ramię na szczycie. Zatrzymany na szczycie na klipie z linii celu często jest jednym z wizualnie najczytelniejszych błędów do zauważenia.
How it shows up on video
From a face-on camera angle, a flying elbow is visible as the trail elbow lifting up and away from the ribcage during the backswing, rather than staying relatively close to the body as the shoulders turn. The overall backswing often looks noticeably steeper and more upright than a connected swing.
Common mistakes
- Próba mocnego przyciśnięcia tylnego łokcia do ciała, co może ograniczać naturalny, pełny obrót zamachu w tył tak samo jak pozwolenie mu odlecieć zbyt daleko. Celem jest połączenie, a nie sztywność.
- Niesprawdzanie, czy niedostateczny obrót barków jest przyczyną. Jeśli tułów nie obraca się dość, ręce będą często kompensować, odlatując, niezależnie od tego, jak bardzo golfista skupia się na samym łokciu.
- Ignorowanie informacji zwrotnej od pomocy treningowej (rękawiczka lub ręcznik pod ramieniem), bo na początku wydaje się krępująca. Niezręczne odczucie na początku ćwiczeń to dokładnie połączone odczucie, które musi stać się normalne.
In SwingVantage Motion Lab
In Visual Proof, the top position shows how bent your trail arm is. On a down-the-line clip, it also shows where your hands sit at the top against a reference line. It does not call the elbow flying. The backswing plane is only fitted once you mark the clubhead.
Open Golf in Motion LabRelated terms
- Synchronizacja ciała (connection)Connection to utrzymywanie ramion i ciała poruszających się razem podczas swingu, tak by ramiona nigdy nie wyprzedzały ani nie pozostawały w tyle za rotacją ciała, zachowując spójny łuk i dostawę czoła kija.
- Płaszczyzna swinguPłaszczyzna swingu to nachylone koło, po którym kij porusza się wokół ciała podczas swingu. Spójna płaszczyzna ułatwia dostarczenie kija kwadratowo i po torze w momencie uderzenia.
- Zamach wstecznyBackswing to ruch kija od adresu do pozycji na szczycie. Jego celem jest stworzenie szerokości, skrętu barków i złamania nadgarstka potrzebnych do generowania mocy w drodze w dół.
- Skręt barkówSkręt barków to rotacja kręgosłupa piersiowego i barków podczas backswingu. Pełny skręt barków (blisko 90°) to główne źródło łuku swingu i skrętu — silnik mocnego backswingu.
Available in other languages
Related guides & benchmarks
Put this into your swing
Film one swing to see how your movement compares — free to start.
See a sample Golf report first