Siła podłoża

Siła podłoża w swingu golfowym odnosi się do sił, jakie golfista wpycha w podłoże przez stopy, oraz do równych i przeciwnych sił reaktywnych, jakimi podłoże odpycha z powrotem. Te siły reakcji podłoża (GRF) są mierzalne za pomocą płyt siły umieszczonych pod każdą stopą i ujawniają, że najlepsi uderzający piłkę wykorzystują podłoże w wysoce spójny i konkretny sposób. Wzorzec obejmuje trzy fazy: ładowanie w tylną stopę podczas backswingu, zdecydowane odepchnięcie się od tylnej stopy we wczesnym downswingu oraz mocne wepchnięcie w przednią stopę przez i poza impact.

Zasada fizyczna działająca tutaj to trzecie prawo Newtona: każda akcja ma równą i przeciwną reakcję. Gdy golfista pcha w dół i lekko na zewnątrz w podłoże, podłoże odpycha z powrotem w górę i do wewnątrz — tworząc reaktywny moment obrotowy rotujący miednicę. Dlatego fraza „użyj podłoża” w nauczaniu golfa nie jest metaforyczna; odnosi się do mierzalnej, trenowalnej umiejętności bezpośrednio produkującej prędkość rotacyjną w biodrze, która następnie kaskadowo przechodzi w górę łańcucha kinematycznego w prędkość kija. Elitarni gracze wykazują szczytową siłę podłoża w przedniej stopie blisko lub tuż po impact — podłoże jest wciąż pchane przez piłkę.

Produkcja siły podłoża jest wpływana przez szerokość postawy, ugięcie kolan, mobilność kostek i siłę dolnej połowy ciała. Gracze o słabych pośladkach lub ograniczonej mobilności bioder często nie potrafią wygenerować odpowiedniego pchnięcia z tylnej strony, co zmusza ich do używania górnej części ciała do generowania mocy. Ten wzorzec kompensacyjny — swingi zdominowane przez barki, pasywne wobec podłoża — jest powszechny wśród rekreacyjnych golfistów i jest głównym czynnikiem przyczyniającym się do over-the-top, castingu i utraty prędkości. Poprawa zaangażowania siły podłoża to jedna z najbardziej dźwigniowych zmian fizycznych, jaką golfista może wykonać.