Przysiad (squat)

Squat w swingu golfowym to krótkie obniżenie środka masy ciała, jakie zachodzi w transition między backswingiem a downswingiem. Zamiast pozostawać na stałej wysokości lub natychmiast się wznosić na downswingu, elitarni uderzający piłkę charakterystycznie opadają lekko — czasem zaledwie o 2-5 cm — inicjując zmianę kierunku. Ten squat reprezentuje „ładowanie” się ciała w podłoże przed mocnym pionowym pchnięciem, które przyspiesza biodra i resztę łańcucha kinematycznego.

Mechanika squatu łączy się z produkcją siły podłoża. Gdy dolna część ciała przygotowuje się do pchnięcia w podłoże, kolana lekko się uginają, a biodra opadają. Ten ruch magazynuje energię sprężystą w mięśniach nóg (zwłaszcza czworogłowych i pośladkowych) oraz zwiększa dostępny zakres ruchu dla następującego po nim pionowego pchnięcia. Siła reaktywna z pchnięcia się w górę ze squatu jest przekazywana przez biodra w prędkość rotacyjną — ta sama zasada, dzięki której skoki ze squatu są mocniejsze niż skoki ze stania. Gracze bijący daleko niemal powszechnie wykazują ten wzorzec w analizie płyt siły: faza ładowania siłą w dół w tylnej nodze, natychmiast po której następuje masywne pchnięcie w górę.

Squat powinien być mały i naturalny — celowe wyolbrzymienie ma tendencję do tworzenia zapadnięcia, które później wymaga kompensacji w downswingu. Gracze, którzy nadmiernie squatują, często mają trudności z „oczyszczeniem” i mogą uderzać za piłką. Idealny squat jest opisywany przez wielu trenerów jako coś, co się odczuwa, a nie świadomie wykonuje. Ćwiczenia zachęcające do małego „bump and drop” w transition — przesunięcia przedniego biodra w stronę celu przy lekkim obniżeniu środka masy — pomagają golfistom znaleźć ten wzorzec bez nadmiernego zastanawiania się.