Trafienie szyjką (shank)

Shank to nieprawidłowe uderzenie, w którym piłkę trafia szyjka kija (część łącząca shaft z główką), a nie twarz kija. Efektem jest uderzenie lecące dramatycznie w prawo (u praworęcznego golfisty) pod kątem około 45°, często z charakterystycznym metalicznym brzękiem, różniącym się od dźwięku każdego innego nieudanego uderzenia w golfie. Shank powszechnie uznawany jest za najbardziej znienawidzone uderzenie w golfie — jest zaskakujący, widoczny dla wszystkich na polu i ma tendencję do powtarzania się seriami, gdy golfista zaczyna być go świadomy i próbuje go unikać, co paradoksalnie zwiększa jego prawdopodobieństwo.

Do shanka dochodzi, gdy do piłki dociera szyjka kija, a nie twarz. Zwykle dzieje się tak, ponieważ tor kija porusza się zbyt mocno „na zewnątrz” (z wewnątrz na zewnątrz, przez piłkę), a golfista stoi zbyt blisko piłki, albo dlatego, że górna część ciała wypada w stronę piłki w momencie uderzenia, wprowadzając szyjkę kija na tor lotu piłki. Ten drugi wzorzec — wypadnięcie górnej części ciała — jest najczęstszą przyczyną i jest wywoływany przez połączenie wczesnego prostowania (biodra pchające się w stronę piłki) oraz utraty równowagi w kierunku palców stóp podczas zamachu w dół.

Psychologia shanka stwarza wyjątkowe wyzwanie: świadome unikanie shanka („nie trafiaj szyjką”) zwykle zwiększa jego częstotliwość, ponieważ uwaga kierowana jest dokładnie na ruch, którego należy unikać. Najskuteczniejsze podejście mentalne to skupienie się na konkretnej alternatywie (trafić wewnętrzny rowek twarzy kija, trafić czubkiem kija), a nie na próbie „nie shankowania”. Fizycznie najbardziej niezawodnym lekarstwem jest sprawdzenie równowagi (ciężar ciała powinien przechodzić na pięty w trakcie uderzenia, a nie do przodu na palce) oraz wyeliminowanie jakiegokolwiek wypadnięcia w stronę piłki podczas zamachu w dół.