Bekhend z podwójnym zgięciem

Na bekhendzie dwuręcznym zawodnicy generalnie dzielą się na dwie struktury ramion przy kontakcie: podwójne zgięcie, gdzie oba łokcie pozostają zgięte i blisko ciała przez cały kontakt, lub struktura z bardziej wyprostowanym ramieniem z większym wyprostowaniem. Podwójne zgięcie utrzymuje ręce i rakietę bliżej tułowia, co skraca efektywne ramię dźwigni i pozwala na bardzo późne, zamaskowane zmiany kierunku, ponieważ kąt powierzchni rakiety można dostosować aż do ostatniej chwili przed kontaktem. Ta struktura jest powszechna wśród zawodników, którzy skutecznie przekierowują tempo i maskują uderzenia down-the-line z przygotowania wyglądającego jak crosscourt.

Podwójne zgięcie wymaga silnej rotacji core'u i barków, by generować tempo, bo ramiona wnoszą mniej niezależnego wyprostu niż struktura bardziej wyprostowana. Zawodnicy próbujący podwójnego zgięcia bez odpowiedniej rotacji bioder i barków często produkują ściśnięte, słabe uderzenie, bo kompaktowa pozycja ramion zależy od tego, by tułów wykonywał większość pracy. Trenerzy generalnie nie zalecają jednej struktury ramion nad drugą jako uniwersalnie poprawnej — obie występują na poziomie elitarnym — ale zrozumienie, jakiej struktury naturalnie używa zawodnik, pomaga celować we właściwe źródło mocy (rotacja tułowia dla podwójnego zgięcia, wyprost ramienia dla wariantu bardziej wyprostowanego).