Uderzenie down the line

Uderzenie down the line to broń zmieniająca kierunek: przerywa wzorzec wymiany crosscourt, wysyłając piłkę wzdłuż linii bocznej, zmuszając przeciwnika do pokrycia szerokości kortu, którą opuścił. Ponieważ linia boczna jest krótsza niż przekątna, a siatka jest wyższa blisko słupków, uderzenia down the line niosą więcej ryzyka — wymagają precyzyjnej korekty zamachu i lepszego wyczucia czasu niż uderzenia crosscourt. Uderzenie jest najskuteczniejsze, gdy przeciwnik jest rozciągnięty szeroko na jedną stronę, tworząc duży otwarty kort po drugiej. Bekhend down the line jest często uważany za trudniejszy niż wersja forhendowa, bo kierunek zamachu wydaje się nieintuicyjny. Elitarni zawodnicy maskują uderzenia down the line, wstrzymując rotację barków do ostatniej chwili.

Korekta techniczna wymagana dla uderzenia down the line z wymiany crosscourt jest często niedoceniana. Tor zamachu musi zmienić kierunek, podczas gdy mechanika uderzenia pozostaje identyczna — zarówno powierzchnia rakiety, jak i tor zamachu muszą się przekierować bez uciekania się przez zawodnika do popchniętego lub „klepniętego" ruchu. Najbardziej niezawodna technika down the line polega na kontakcie z piłką nieco później niż przy forhendzie crosscourt (dalej za przednią stopą) i zamachu przez piłkę z tym samym tempem, pozwalając naturalnie przesuniętemu punktowi kontaktu przekierować piłkę wzdłuż linii, zamiast świadomie ją „sterować".

Taktycznie, down the line jest najpotężniejszy, gdy używany rzadko w ramach wzorca wymiany crosscourt. Przeciwnik, który dostosował pozycję, oczekując crosscourt, zostaje złapany, poruszając się w złą stronę, gdy nadlatuje uderzenie liniowe. Zawodnicy, którzy próbują linii co drugie lub trzecie uderzenie, stają się przewidywalni; sztuka polega na użyciu go jako zaskoczenia — zmiany kierunku dokładnie wtedy, gdy pozycjonowanie przeciwnika jest najbardziej zaangażowane w stronę crosscourt — zwykle dwa lub trzy uderzenia w konsekwentną wymianę crosscourt.