Serwis slice

Pochodzi z chwytu continental i toru zamachu, który u praworęcznego zawodnika muska piłkę od góry-lewej do dołu-prawej, nadając rotację boczną, która w locie zakrzywia piłkę w lewo z perspektywy serwującego i sprawia, że po odbiciu ślizga się nisko. Skierowany szeroko ze strony deuce, wciąż zakrzywia się w stronę od kortu, wyciągając returnera szeroko; ze strony ad, skierowany w ciało, zakrzywia się w stronę returnera i zamiast tego go zaklinowuje. Jest wolniejszy niż dostawa płaska, ale bezpieczniejszy, bo rotacja boczna kupuje prześwit nad siatką i głębię w polu serwisowym, jednocześnie zostawiając niewygodne odbicie. Wielu zawodników używa go jako zmiany tempa lub jako niezawodnej pierwszej dostawy, gdy płaski serwis zawodzi.

Jego najbardziej niedocenianą cechą jest to, co dzieje się po odbiciu. Tam, gdzie topspin podskakuje w górę, ten pozostaje nisko i ślizga się przez kort — odbicie kontynuuje zakrzywienie rozpoczęte w powietrzu, więc szeroki serwis ze strony deuce nadal ucieka od returnera po lądowaniu. To ślizgające się, zakrzywiające odbicie jest szczególnie skuteczne na kortach twardych i trawiastych, gdzie piłka pozostaje nisko i nie pozwala returnerowi wygodnie się ustawić. Na mączce wolniejsza nawierzchnia daje returnerowi więcej czasu na dogonienie szerokich piłek, nieco zmniejszając skuteczność.

Działa jako taktyczne uzupełnienie dostawy płaskiej w pełnym repertuarze. Tam, gdzie serwis płaski wymaga tempa i precyzji, by wygrywać punkty bezpośrednio, serwis slice wygrywa punkty, tworząc problemy pozycyjne — wyciągając returnera szeroko, zaklinowując ciało lub po prostu produkując niskie, niewygodne odbicie, które ogranicza odpowiedź do czegoś neutralnego zamiast agresywnego. Serwujący, którzy potrafią niezawodnie umieszczać zarówno serwis płaski, jak i slice w wielu miejscach, są dramatycznie trudniejsi do returnowania, bo returner nie może przygotować się z góry na żadną przewidywalną kombinację prędkości, rotacji i kierunku.