Swing ramion

Swing ramion w golfie odnosi się do ruchu ramion przez pełny łuk swingu — od takeaway, przez backswing, w downswing i impact, oraz przez follow-through. Ile ramiona wnoszą względem tego, ile rotacja ciała wnosi do prędkości kija, to centralne pytanie w nauczaniu golfa, przy czym różne metodologie podkreślają różne proporcje. Najbardziej efektywny swing ramion to taki, który pracuje w harmonii z rotacją ciała, zamiast niezależnie od niej lub w opozycji do niej.

W efektywnym swingu golfowym ramiona są przede wszystkim mechanizmem transmisyjnym, a nie głównym generatorem mocy. Rotacja ciała — biodra, tułów — generuje prędkość rotacyjną, która jest przekazywana przez ramiona i w kij. Swing ramion wzmacnia tę prędkość poprzez przekazanie segmentu łańcucha kinetycznego, zamiast generować prędkość wyłącznie z mięśni ramion. Golfiści „swingujący ramionami” niezależnie od ciała polegają przede wszystkim na sile barków i ramion dla mocy, co jest zarówno mniej efektywne, jak i bardziej zależne od wyczucia czasu niż moc napędzana ciałem.

To powiedziawszy, mechanika swingu ramion ma znaczenie. Szerokość łuku (utrzymanie ekstensji ramion przez impact) wpływa zarówno na jakość kontaktu, jak i dostępną prędkość. „Wąski” swing ramion — z ramionami zginającymi się i ciągnącymi do wewnątrz przez impact — zmniejsza szerokość łuku i prędkość kija. „Szeroki” swing ramion utrzymujący promień przez impact produkuje wyższą prędkość główki kija przy tej samej rotacji ciała. Konkretne wzorce swingu ramion wpływają też na tor kija: ramiona swingujące w poprzek ciała produkują tor outside-in; ramiona swingujące w harmonii z rotacją ciała produkują neutralne lub in-to-out tory.