COR (Współczynnik Restytucji)

COR to bezwymiarowy stosunek między 0 a 1: prędkość odbicia piłki od sztywnej powierzchni podzielona przez jej prędkość uderzenia. Idealnie elastyczne zderzenie dałoby COR 1,0 (cała energia zwrócona); idealnie nieelastyczne zderzenie daje 0 (cała energia pochłonięta). Piłki softballowe używane w regulowanej grze zwykle mieszczą się w zakresie 0,40 do 0,55, przy czym większość stowarzyszeń używa 0,44 lub 0,52 jako swojego legalnego standardu. Piłka o COR 0,52 odbija się z 52% swojej prędkości sprzed uderzenia — a ponieważ oznacza to, że mniej energii jest pochłaniane przez piłkę przy każdym odbiciu, więcej energii jest dostępne do przeniesienia na piłkę przez pałkę przy kontakcie.

COR bezpośrednio oddziałuje z BPF, by determinować całkowitą prędkość wylotową. Piłka COR 0,52 uderzona pałką 1,20 BPF generuje znacząco więcej prędkości wylotowej niż ta sama pałka z piłką COR 0,44, lub ta sama piłka z pałką o niższym BPF. Ta multiplikatywna interakcja to powód, dla którego stowarzyszenia określają limity wydajności zarówno piłki, jak i pałki razem — kontrolowanie tylko jednego pozwala drugiemu zrekompensować i wyprodukować ten sam rezultat. To też powód, dla którego naruszenia sprzętowe między stowarzyszeniami często obejmują niedopasowane kombinacje COR i BPF, zamiast żeby jedno z nich było dziko poza specyfikacją w izolacji.

Dla odbijających COR przekłada się na uczucie kontaktu i praktyczny pułap dystansu. Piłka o wysokim COR przy pełnej kompresji czuje się ostra i odbija się od główki pałki ze słyszalnym rezonansem; piłka o niższym COR czuje się miększa i produkuje mniej niesienia się przy tym samym uderzeniu. Odbijające przemieszczające się między stowarzyszeniami o różnych standardach COR zauważą różnice dystansu, których żadna ilość korekty mechanicznej nie może zamknąć — pułap energii jest ustawiony przez sprzęt, nie przez swing. Zrozumienie tego zapobiega błędnemu przypisywaniu słabego niesienia się mechanice, gdy prawdziwą przyczyną jest różnica regulacyjna sprzętu.