Punktacja no-ad (punkt decydujący)

W tradycyjnej punktacji, gem zremisowany 40-40 przechodzi do deuce, wymagając od zawodnika wygrania dwóch punktów z rzędu (przewaga, potem gem), by go zamknąć, co może znacznie wydłużyć pojedynczy gem, jeśli zawodnicy wciąż wymieniają się przewagą. Punktacja no-ad całkowicie usuwa to wydłużenie: przy 40-40 rozgrywany jest jeden punkt decydujący, a kto go wygra, wygrywa gem — bez przewagi, bez wymogu wygrania różnicą dwóch. Ten format jest powszechny w tenisie uniwersyteckim, wielu formatach klubowych i ligowych oraz grze deblowej na kilku turach, głównie dlatego, że utrzymuje długość meczu bardziej przewidywalną.

Punkt decydujący w ramach punktacji no-ad typowo daje returnującej drużynie lub zawodnikowi wybór, z której strony (kort deuce czy ad) odbierać serwis, dodając niewielką zmarszczkę taktyczną nieobecną w tradycyjnej punktacji. Ponieważ cały gem może zależeć od pojedynczego punktu zamiast wielopunktowej bitwy deuce, punktacja no-ad ma tendencję nagradzać zawodników, którzy dobrze radzą sobie na izolowanych punktach wysokiej presji, i może lekko faworyzować mocnych serwujących, bo nie ma kumulacyjnego efektu wykruszania przez powtarzające się punkty deuce.