Spowolnienie w uderzeniu

Spowolnienie w momencie uderzenia w golfie odnosi się do zmniejszania prędkości zamachu w strefie uderzenia — nieświadomego lub świadomego zwalniania kija, gdy zbliża się on do piłki lub ją mija, zamiast przyspieszać podczas przechodzenia przez uderzenie. Przy pełnych uderzeniach spowolnienie jest niemal zawsze niekorzystne: zmniejsza prędkość piłki i dystans, powoduje niespójny kąt twarzy kija (ponieważ pozycja twarzy w momencie uderzenia zależy od tego, jak szybko w danej chwili rotują przedramiona, co jest niespójne przy zwalnianiu) oraz daje „flippujący”, cienki lub tłusty kontakt.

Spowolnienie w pełnym zamachu zwykle wynika z przyczyn psychologicznych, a nie mechanicznych: strachu przed chybieniem celu, niepokoju związanego z przeszkodą (woda, piaskownica) lub próby „naprowadzenia” piłki do konkretnego miejsca. Instynkt ostrożnego lub niepewnego uderzenia objawia się jako zamach, który zaczyna zwalniać, zanim dotrze do piłki — przeciwieństwo zdeterminowanego przyspieszenia przez uderzenie, które daje spójne rezultaty. Golfiści, którzy spowalniają przy pełnych zamachach, zwykle robią to w sytuacjach pod presją, co oznacza, że wzorzec ten najprawdopodobniej pojawi się w rywalizacji lub gdy w grę wchodzą konkretne cele.

Spowolnienie w krótkiej grze jest jeszcze bardziej problematyczne i częstsze. Uderzenia chip, pitch, a zwłaszcza uderzenia z piaskownicy wymagają utrzymania lub zwiększenia prędkości kija przechodzącego przez piłkę i piasek. Spowolnienie podczas chipa lub pitcha — zwykle spowodowane zbyt dużym zamachem wstecznym, a następnie „wycofaniem się” — daje tłuste lub flippowane rezultaty, ponieważ kij nie utrzymuje spójnego łuku w strefie uderzenia. Właściwym remedium jest mniejszy zamach wsteczny z taką samą lub większą prędkością w fazie po uderzeniu, zamiast większego zamachu wstecznego z kontrolowanym spowolnieniem.