Bekhend z postawy zamkniętej

Postawa zamknięta pozostaje tradycyjną i dla wielu zawodników wciąż domyślną postawą do bekhendu — zwłaszcza jednoręcznego — bo pozwala na kompletne przeniesienie ciężaru ciała do przodu przez kontakt, dodając moc z nóg i tułowia poruszających się w uderzenie, zamiast polegać czysto na rotacji. Przednia stopa wchodzi krokiem w poprzek w stronę siatki, zamykając biodra względem linii końcowej, a zamach napędza się do przodu przez piłkę, gdy pełny ciężar ciała porusza się w tym samym kierunku co uderzenie.

Kompromisem jest prędkość powrotu: ponieważ ciężar ciała zaangażował się do przodu, powrót do pozycji gotowości zajmuje wymiernie dłużej niż z postawy otwartej lub neutralnej, co ma znaczenie przeciwko szybkim, agresywnym przeciwnikom, którzy mogą wykorzystać lukę powrotu. Dlatego wielu zawodników używa postawy zamkniętej selektywnie — na wygodnych, dobrze wyczasowanych bekhendach, gdzie jest czas, by w pełni wejść krokiem — przechodząc na bardziej neutralną lub półotwartą postawę pod presją czasową. Postawa zamknięta nie jest przestarzała; pozostaje uzasadnionym źródłem mocy, gdy czas i równowaga pozwalają na pełne zaangażowanie do przodu, jakiego wymaga.