Pętlowy zamach wsteczny

Pętlowy zamach wsteczny to dominujące nowoczesne przygotowanie do uderzenia gruntowego, bo okrężny tor — do tyłu, w górę, a potem w dół w strefę uderzenia — tworzy ciągłe, rytmiczne przyspieszenie w piłkę, zamiast ruchu ze startami i zatrzymaniami. Gdy rakieta wznosi się podczas pętli, ramię i nadgarstek zawodnika się rozluźniają, a następujący po tym opad w dół ładuje główkę rakiety poniżej piłki, ustawiając tor zamachu od dołu do góry, produkujący topspin. Rozmiar pętli jest regulowalny: większa pętla generuje więcej prędkości główki rakiety przeciwko wolniejszym piłkom, podczas gdy mniejsza, szybsza pętla pasuje do returnu serwisu i szybkich wymian.

Pętlowy zamach wsteczny musi być wyczasowany tak, by dokończyć swój opad w dół tuż przed rozpoczęciem zamachu do przodu, tak by rakieta docierała do dołu pętli, gdy piłka jest już w zasięgu. Pętla źle wyczasowana — albo zbyt wczesna, więc rakieta zatrzymuje się na dole, czekając na piłkę, albo zbyt późna, więc opad i zamach do przodu się zderzają — traci płynne przyspieszenie, jakie ten kształt ma tworzyć. Zawodnicy przechodzący z prostego zamachu wstecznego na pętlowy często potrzebują dedykowanych powtórzeń, by zinternalizować nowe wyczucie czasu, zanim poczuje się ono naturalnie pod presją meczową.