Chip ve Yuvarlama

Chip-and-run, daha az loftlu bir kulüple (tipik olarak bir 7, 8 veya 9 demir, ya da bazen bir fairway odunu bile) oynanan, kulüp yüzünden ayrıldıktan kısa süre sonra inen ve sonra deliğe doğru bir putt gibi yerde koşan alçak yörüngeli bir kısa oyun vuruşudur. İniş bölgesi ile delik arasında çalışılacak bol yeşil olduğunda, top yeşile yakın daha kısa çimde otururken ve top ile yeşil arasındaki zemin yuvarlanmayı tahmin edecek kadar sert ve düz olduğunda tercih edilen vuruştur. Chip-and-run havada geçen zamanı en aza indirir ve öngörülebilir yer zamanını en üst düzeye çıkarır.

Chip-and-run, sıçrama ve yuvarlanmanın nispeten öngörülebilir olduğu links tarzı golf ve sert, kuru koşullarda özellikle etkilidir. Yumuşak veya ıslak koşullarda, veya top inmeden önce rough veya fringe'i geçmesi gerektiğinde, daha yüksek loftlu bir pitch tipik olarak daha güvenilirdir. Vuruş, golfçünün topun ne kadar taşınacağına karşı ne kadar yuvarlanacağını doğru şekilde değerlendirmesini gerektirir — ve bu uçuş-yuvarlanma oranı kulübe göre dramatik şekilde değişir. Bir 7 demir chip-and-run toplam mesafenin yalnızca %10'unu uçabilir ve %90'ını yuvarlayabilir; bir pitching wedge %30 uçabilir ve %70 yuvarlanabilir.

Bir chip-and-run'ın temel tekniği standart bir chip ile aynıdır: öne şaft eğimi, öncü tarafta ağırlık, minimal bilek kırılması ve omuzlar tarafından yönlendirilen sallanan bir hareket. Kilit fark kulüp seçimidir — yuvarlanma yüzdesini artırmak için daha düşük loftlu bir kulüp kullanmak. Zihinsel ayarlama "pitch değil putt gibi düşün"dür. Golfçü, topun bir putt gibi deliğe yuvarlandığını hayal etmeli, sonra basitçe bu yuvarlanma yolunu başlatacak doğru miktarda carry üretecek kulübü seçmelidir.