Uderzenie z piaskownicy

To pojęcie obejmuje dwa niemal przeciwstawne problemy. Blisko greenu kij ma wejść w pozbawioną darni powierzchnię cal lub dwa za piłką i nigdy jej nie dotknąć — przemieszczony materiał wynosi piłkę na zewnątrz. Z przeszkody piaskowej na fairwayu, oddalonej o 80 jardów, sytuacja jest odwrotna: trzeba trafić piłkę jako pierwszą, zabrać za nią niemal nic i potraktować uderzenie jak zwykłe uderzenie żelazem z niestabilnego podłoża. Pomylenie tych dwóch metod to najczęstszy błąd punktacyjny w przeszkodzie, ponieważ metoda przygreenowa zastosowana z fairwayu zostawia piłkę 40 jardów za krótko.

Lie decyduje niemal o wszystkim innym. Miękka, puszysta powierzchnia pochłania główkę kija i wymaga większej prędkości; twarda lub ubita przez deszcz ją odpycha, więc piłka wychodzi niżej i szybciej niż oczekiwano i wymaga mniej wysiłku. Zagrzebana piłka — „jajko sadzone” — w ogóle nie zareaguje na standardową metodę, ponieważ materiał znajduje się zarówno przed nią, jak i za nią. Piłka opierająca się o ściankę bunkra może w praktyce być niemożliwa do zagrania, nawet gdy próba jest zgodna z przepisami.

Przepisy dodają własne ograniczenia. Kij nie może być oparty o podłoże za piłką przed uderzeniem, choć od 2019 roku wolno usuwać luźne przeszkody, takie jak liście i kamienie. Piłkę, której rozsądnie nie da się zagrać, można uznać za niemożliwą do gry i wrzucić poza przeszkodę z karą, co często jest wyborem o niższym wyniku niż próba wydostania się z zagrzebanego lie pod stromą ścianką. Pozostawienie powierzchni zagrabionej tak, jak się ją zastało, nie jest zasadą punktacji, ale jest zasadą dobrych manier tej gry.