Backspin (odbijanie)

Gdy główka kija spotyka piłkę poniżej jej poziomego środka, kolizja nadaje piłce wsteczną rotację w momencie opuszczania kija. Podobnie jak przy rzuconym fastballu czteroszwowym, ten backspin generuje siłę Magnusa, przeciwdziałającą częściowo grawitacji, dając dobrze trafionym fly ballom i liniowcom dodatkowy niesienie w powietrzu w porównaniu do piłki trafionej z małym lub zerowym spin. Umiarkowana ilość backspinu, połączona z odpowiednią prędkością wybicia i kątem wybicia, jest częścią tego, co zamienia mocno trafioną piłkę w home runa, zamiast outa na ostrzeżeniu.

Backspin istnieje na spektrum, a więcej nie zawsze oznacza lepiej. Niewielka ilość backspinu z kontaktu lekko poniżej środka pomaga w niesieniu; zbyt duży backspin, wywołany nadmiernie stromą główką kija trafiającą sam dół piłki, tworzy ten sam wysoki, krótki pop-up co swing typu uppercut — częstotliwość spin rośnie, ale kąt wybicia staje się zbyt stromy, by był użyteczny. Idealny jest kontakt wyśrodkowany do lekko poniżej środka, połączony z kątem ataku w produktywnym zakresie +5° do +15°, a nie maksymalny backspin dla samego backspinu.

Backspin to jedna ze zmiennych „niesienia”, którą analitycy i trenerzy odbijania obserwują obok prędkości wybicia i kąta wybicia, ponieważ dwie piłki trafione z tą samą prędkością i kątem mogą przelecieć znacząco różne dystanse w zależności od częstotliwości spin i efektywności spin — części całkowitego spin będącej prawdziwym backspinem, a nie pozaosiowym gyrospinem.