Likurang Kamay (Backhand)

Ang backhand groundstroke ay nangangailangan ng manlalaro na tamaan ang bola sa non-dominant na panig. Ang mga one-handed backhand ay karaniwang umaasa sa buong pag-ikot ng balikat, isang eastern backhand grip, at mahabang extension sa bola, na nagbubunga ng elegante, compact na topspin o malinis na patag na drive. Ang mga two-handed backhand naman ay nagdadagdag ng non-dominant na kamay sa grip, na nagbibigay sa manlalaro ng mas malaking stability at disguise. Ang unit turn ay naglo-load ng magkabilang balakang at balikat, at ang swing ay umaalpas sa contact na may follow-through na nagtatapos sa itaas ng harap na balikat. Maraming elite na manlalaro ang naghahalo ng one-handed slice backhand na may two-handed topspin na variant. Ang backhand side ay tradisyonal na target sa rally kapag sinusubukan ng mga kalaban ang kahinaan.

Ang pag-ikot ng balikat sa backhand ang pinakakaraniwang punto ng breakdown para sa mga recreational player. Kung walang buong coil habang naka-backswing — pag-ikot ng likuran patungo sa net at pag-load ng likod na balakang — walang naka-imbak na rotational energy ang swing na maaaring ipakawala pasulong. Ang resulta ay isang arm-only na tulak na kulang sa pace at consistency anuman ang lakas ng swing ng manlalaro. Dapat mangyari ang unit turn nang maaga upang naka-load na ang mga balikat bago pa man dumating ang bola, na nagbibigay sa manlalaro ng opsyon na mag-swing pasulong papunta sa bola sa halip na tamaan ito nang reactive.

Ang deep crosscourt na consistency sa backhand ang tactical na pundasyon na unang binubuo ng karamihan ng coaches: kung kayang panatilihin ng manlalaro ang mga crosscourt exchange mula sa backhand side na may lalim at pace, natural na bubukas ang iba pang bahagi ng tactical game. Kapag maaasahan na ang crosscourt backhand, ang down-the-line at slice na variant ay maaaring idagdag bilang directional na sandata sa halip na desperate na shots.