Pronacja na serwisie

To rotacja przedramienia — ruch obracania gałki drzwi — a na serwisie wystrzeliwuje eksplozywnie w ostatnim ułamku sekundy przed i przez kontakt, przemiatając powierzchnię rakiety przez strefę uderzenia. Badania biomechaniczne szacują rotację wewnętrzną barku na mniej więcej połowę prędkości główki rakiety przy kontakcie. Przedramię dodaje mniejszy udział, około 5–15%, i głównie ustawia powierzchnię — dlatego dobre wyczucie czasu tutaj sprawia, że serwis wygląda na wykonany bez wysiłku, wciąż produkując realne tempo. Ta sama rotacja jest centralna dla dostaw kick i slice, gdzie powierzchnia musi muskać piłkę pod kątami, jakich sam wyprost ramienia nie może wyprodukować.

Podobnie jak odchylenie nadgarstka na uderzeniu gruntowym, nie da się jej wymusić. Próba świadomego wytworzenia „strzału" tworzy napięcie, a napięcie tłumi dokładnie tę szybką rotację, którą ciało by inaczej wyprodukowało. Przybywa jako ostatnie ogniwo łańcucha kinetycznego: praca nóg, rotacja tułowia, rotacja zewnętrzna barku i ruch rzucającego ramienia razem tworzą warunki, by przedramię swobodnie się obróciło. Dostawy wyglądające na „całkowicie ramieniem", z małą pracą nóg czy rotacją tułowia, pokazują słabszy obrót, bo wcześniejsze ogniwa nigdy nie zbudowały prędkości, od której on zależy.